Uzależnienie i współuzależnienie – terapia / konsultacje Alkoholizm, hazard, seksoholizm, narkotyki

Czym jest uzależnienie?

Uzależnienie staje się coraz bardziej powszechnym zjawiskiem. Szacuje się, że w Polsce ponad 100 tys osób boryka się z problemem uzależnienia .
Czym w ogóle jest uzależnienie? Uzależnienie jest określane jako silna, nabyta potrzeba wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji.
Europejska klasyfikacja chorób psychicznych ICD-10 podaje następujące kryteria diagnozowania uzależnienia:
Silna, natrętna potrzeba zażywania substancji (występowanie „głodu”).

  • Upośledzona zdolność kontrolowania zażywania substancji (trudności w unikaniu rozpoczęcia, zakończenia lub kontrolowania zażywania do wcześniej założonego poziomu).
  • Występowanie objawów abstynencyjnych po odstawieniu substancji. Zażywanie substancji w celu uniknięcia lub złagodzenia zespołu odstawienia z subiektywnym poczuciem skuteczności takiego działania.
  • Zmiana tolerancji na zażywaną substancję.
  • Postępujące zaniedbywanie alternatywnych do zażywania przyjemności, zachowań, zainteresowań. Koncentracja życia wokół zażywania lub zdobywania substancji. Zawężenie repertuaru zachowań do 1-2 wzorców.
  • Zażywanie substancji pomimo wiedzy o szkodliwości dla zdrowia.

Jeżeli w ciągu roku pojawiły się trzy z siedmiu wymienionych kryteriów, wówczas najprawdopodobniej mamy do czynienia z uzależnieniem.
Uzależniamy się jednak nie tylko od substancji psychoaktywnych. Nałogiem mogą stać się również zachowania. W tym przypadku pojawiają się uporczywie powtarzane czynności kontynuowane pomimo szkód, które wywołują. Próby, często nieskuteczne, zaprzestania ich wykonywania prowadzą do wystąpienie przykrych stanów psychicznych, a nawet dolegliwości fizycznych (objawy odstawienia).
Warto także mieć na uwadze, że nie każde używanie substancji spełnia kryteria uzależnienia, a jednak osoba używająca i/lub otoczenie zaczyna odczuwać negatywne skutki związane z używaniem danej substancji (lub praktykowaniem danej czynności). Możemy wówczas mówić o używaniu szkodliwym. Używanie szkodliwe oznacza takie używanie substancji, które wystawia na szwank zarówno zdrowie fizyczne, jak psychiczne, ale nie nosi cech uzależnienia
Jeżeli zdiagnozowałeś u siebie któreś z cech funkcjonowania wymienionych powyżej lub czujesz się zaniepokojony sposobem używania substancji/ grania czy korzystania z Internetu – pomożemy Ci właściwie zdiagnozować ewentualne objawy uzależnienia lub używania szkodliwego. Prawidłowa diagnoza jest pierwszym i bardzo ważnym etapem na drodze dalszych zmian.
W naszej poradni rozumiemy uzależnienie jako problem wieloaspektowy – naruszający wiele obszarów życia osoby używającej (funkcjonowanie fizyczne, psychiczne, duchowe, społeczne) ale również będący efektem wielu różnych doświadczeń i przeżyć. Jesteśmy zwolennikami zindywidualizowanego podejścia do każdego klienta. Posiadamy przekonanie, że agresywne metody leczenia uzależnień nie są odpowiednie dla wszystkich klientów. Dlatego skupiamy się w naszej pracy na relacji z klientem oraz wypracowaniu odpowiedniej motywacji do zmiany. Przy czym definicja zmiany również podlega uzgodnieniu w procesie współpracy. Każdy kolejny etap pracy jest uzgadniany z klientem, a cały proces terapii odbywa się w atmosferze życzliwości i szacunku do drugiego człowieka.

 

Terapia uzależnienia od alkoholu

Uzależnienie od alkoholu zaczyna się często niezauważenie. W miarę upływu czasu chęć sięgnięcia po kieliszek staje się coraz silniejsza, do momentu, w którym trudno jest kontrolować ilość czy też porę spożywania alkoholu. Trudność z brakiem kontroli wypijanego alkoholu jest zasadnicza, gdyż stanowi podstawę do zdiagnozowania choroby alkoholowej.
W latach 60-tych ubiegłego wieku E.M. Jellinek przedstawił koncepcję faz rozwoju choroby alkoholowej. Są to:

  • Faza wstępna prealkoholowa, zaczyna się od konwencjonalnego stylu picia (tzw. „towarzyskiego”). Człowiek odkrywa, że picie alkoholu nie tylko daje przyjemne doznania, ale także łagodzi przykre stany emocjonalne. Powoi wzrasta tolerancja na alkohol.
  • Faza ostrzegawcza zaczyna się w momencie pojawienia się luk pamięciowych;
  • Faza krytyczna rozpoczyna się od utraty kontroli nad piciem.
  • Faza przewlekła zaczyna się wraz z wystąpieniem wielodniowych ciągów.

Pomoc psychologiczna - alkoholizm

Jakiekolwiek oddziaływanie terapeutyczne musi być poprzedzone prawidłowym rozpoznaniem uzależnienia czyli diagnozą. Celem diagnozy jest, oprócz ustalenia aktualnej kondycji fizycznej i psychicznej osoby używającej, ustalenie odpowiedniego rodzaju leczenia. W naszej poradni oferujemy nie tylko indywidualną terapię uzależnień ale także pomoc przy wyborze właściwego miejsca i sposobu leczenia

Terapia uzależnienia od narkotyków

Uzależnienie od narkotyków to stwarza często poważne zagrożenie dla zdrowia oraz życia osoby uzależnionej. Siła uzależnienia zależy od kilku czynników, m.in. , jak rodzaju przyjmowanej substancji, czasu zażywania narkotyku,a także indywidualnych cech osoby.
Uzależnienie od narkotyków, tak jak uzależnienie od każdej innej substancji, jest chorobą postępującą, mogącą doprowadzić do śmierci osoby uzależnionej. Jednak osoby zażywające narkotyki często niezdolne są do refleksji nad konsekwencjami swoich działań i w związku z tym trudno jest im uświadomić sobie zagrożenia wynikające z sposobu życia.
Często w przypadku uzależnienia od narkotyków konieczne jest leczenie stacjonarne. Nie jest to jednak regułą, a najważniejsze jest wykonanie pierwszego kroku. Wspólnie możemy rozważyć czy aktualne zażywanie substancji nosi znamiona uzależnienia, czy możliwe jest zredukowanie dawek czy też całkowita abstynencja? W miarę wprowadzania zmian w swoim życiu będziemy się przyglądać procesowi trzeźwienia, trudnościom, z którymi boryka się osoba trzeźwiejąca . Pracujemy również nad wizją trzeźwego życia oraz wsparciem w realizacji postawionych celów.

Uzależnienie od hazardu

Leczenie uzależnienia od hazardu nie różnic się zasadniczo od leczenia innych uzależnień. Mogłoby się wydawać, że jest to mniej groźny rodzaj uzależnienia – przecież osoba grająca nie musi zażywać substancji, nie uzależnia się fizycznie. Jest to jednak mylne rozumowanie. Osoba grająca nałogowo ponosi straty, cierpi z powodu swojego zachowania, ale nie może przestać grać negatywnych konsekwencji, które doświadcza. Osoba uzależniona zaprzestaje innych aktywności z wyjątkiem hazardu, pochłonięta jest całkowicie myśleniem o graniu i sposobach na zdobycie pieniędzy umożliwiających dalsze granie. Możemy mówić o 4 fazach rozwoju uzależnienia od hazardu:

  • Faza zwycięstw: okazjonalne granie i fantazjowanie o wielkich wygranych. . Osoba grająca przecenia swój wpływ na gry, które przecież są losowe. Rzeczywista wygrana powoduje silne pobudzenie u gracza i chęć dalszego grania. Co ciekawe, u hazardzisty, mózg reaguje podobnie na sygnał o wygranej jak i przegranej. W jednym i drugim przypadku następuje silne pobudzenie i pragnienie gry. Uzależnienie od hazardu wpływa zatem również bezpośrednio na pracę mózgu.Faza strat: im więcej osoba uzależniona gra, tym częściej przegrywa. Podejmowane próby „odegrania się” prowadzą do dalszych strat i konieczności zapożyczania się.
  • Faza desperacji: jest to faza w której hazardzista jest w niekończącej się spirali zadłużania, próby odegrania się i przerażenia, związanego z dalszymi stratami. Nie jest jednak w stanie zaprzestać grania. Jest to często również moment, w którym osoba uzależniona traci wszystko co było dotychczas dla niej ważne – rodzinę, przyjaciół, pracę.
  • Faza utraty nadziei: ciągłę napięcie, lęk, narastająca beznadzieja, czasem również depresja. Faza ta może się zakończyć się na 3 sposoby. Hazardzista może trafić do więzienia za długi, niektórzy widzą jedyne wyjście w próbie samobójczej ale może być to również moment podjęcia decyzji o zmianie o rozpoczęciu leczenia.

Uzależnienie od hazardu - leczenie

Uzależnienie od Internetu

W miarę rozpowszechniania się dostępu do komputerów i Internetu, wzrasta również odsetek osób używających media w sposób niewłaściwy. Uzależnienie od komputera i Internetu jest zaburzeniem behawioralnym i dotyka coraz większą liczbę osób.
Tak jak w przypadku pozostałych uzależnień, tak i w przypadku uzależnienia od Internetu/komputera kluczową kwestia jest utrata kontroli. Świat wirtualny, który w założeniu miał służyć jako pomoc, stanowić źródło przyjemności, relaksu, z czasem zaczyna pochłaniać coraz więcej uwagi osoby uzależnionej. Coraz więcej myśli pochłania świat wirtualny, a osoba uzależniona powoli zaczyna wycofywać się z realnego życia. Rozwija się u niej zależność psychologiczna, czyli uzależnienie stanów psychicznych których źródłem jest komputer. Może występować także silne rozdrażnienie, napady złości w sytuacji, gdy osoba uzależniona nie może poświęcić komputerowi tyle czasu ile by chciała. Z czasem dochodzi do całkowitego zastąpienia realnego życia życiem w sieci. Osoby uzależnione często zaniedbują relacje z bliskimi, obowiązki ale także własne potrzeby – „zapominają” o jedzeniu, piciu, podstawowej higienie…
Podobnie jak w przypadku pozostałych uzależnień, tak i w tym przypadku niezwykle istotna jest właściwa diagnoza problemowego zachowania. Następnie możemy wspólnie przeanalizować konsekwencje takiego sposobu użytkowania komputera czy Internetu i wprowadzać odpowiednie zmiany.

Współuzależnienie – co to takiego i kogo dotyczy?

W momencie gdy w najbliższym otoczeniu pojawia się problem uzależnienia, całość uwagi skupia się najczęściej na osobie uzależnionej i nakłonieniu jej do leczenia. Często umyka uwadze to, co się dzieje z rodziną osoby uzależnionej.
Mówimy, że uzależnienie wpływa na wszystkie obszary życia – niestety nie tylko osoby uzależnionej ale także osób będących blisko niej. Życie z osobą uzależnioną oznacza ciągłe życie w napięciu. Z jednej strony napięcie i stres jest wynikiem samego działania osoby uzależnionej. Może pojawiać się agresja fizyczna bądź werbalna, nieprzewidywalność zachowań, nieakceptowane, zawstydzające zachowania. Napięcie wynika również z faktu, że osoba uzależniona „wypada” z roli rodzinnej. Przestaje się wywiązywać z obowiązków ojca/matki/syna/córki. W związku z tym pozostałe osoby w rodzinie muszą przejąć jej zadania żeby rodzina mogła dalej funkcjonować.
Życie z osobą uzależnioną to także życie w ciągłej niepewności – „czy wróci i będzie pijany?” „czy będzie agresywny?” ”czy odbierze dzieci z przedszkola czy zapomni?” „czy będziemy mieli za co zapłacić rachunki czy znowu wszystko przegra?”. Trzeba być w ciągłej gotowości na odparcie ataku, szybką reakcję na piętrzące się trudności.
Jak widać na postawie tego krótkiego opisu, życie z osobą uzależnioną jest niezwykle trudne i wyczerpujące. Nic dziwnego, że odbija się ono na zdrowiu psychicznym pozostałych członków rodziny, skutkując nie rzadko syndromem zwanym współuzależnieniem.
Współuzależnienie rozumiemy jako odpowiedź na niezdrową sytuację jaką jest życie z osobą uzależnioną. Najbliżsi dostosowują się tak jak potrafią do zaistniałych warunków żeby przetrwać i żeby przetrwać mogła rodzina.

Współuzależnienie - TERAPIA / KONSULTACJE

 

Współuzależnienie opiera się na dwóch podstawowych filarach: nadodpowiedzialności i nadkontroli. Osoba współuzależniona czuje się odpowiedzialna za osobę uzależnioną i jej funkcjonowanie (zadzwoni do szefa i przeprosi za nieobecność alkoholika, spłaci dług hazardzisty). Ma również poczucie, że jak nie będzie sprawowała kontroli nad każdym ruchem osoby uzależnionej, wszystko wymknie jej się spod kontroli i „rozsypie”. Więc przeszukuje mieszkanie w poszukiwaniu ukrytych butelek, sprawdza wyciągi z konta, śledzi w drodze do pracy…

Z biegiem czasu tak, jak życie osoby uzależnionej koncentruje się coraz bardziej na piciu/ćpaniu/graniu, tak życie jego bliskich koncentruje się coraz bardziej wokół osoby uzależnionej. Taka koncentracja na osobie uzależnionej może mieć następujące objawy:
szukanie usprawiedliwień osoby uzależnionej,zaprzeczanie, że istnieje problem,
ukrywanie uzależnienia bliskiej osoby przed innymi,

  • przejmowanie kontroli nad zachowaniem osoby uzależnionej (np. w przypadku alkoholu – próba przejęcia kontroli nad piciem, objawiająca się ograniczaniem sytuacji alkoholowych, wylewaniem alkoholu, kupowaniem alkoholu osobie uzależnionej, aby ta nie wychodziła sama z domu itp.),
  • przejmowanie odpowiedzialności za zachowanie osoby uzależnionej (w tym prezentowanie takich zachowań, jak chronienie uzależnionego przed konsekwencjami jego zachowań, np. spłacanie jego długów, załatwianie zwolnień lekarskich itd.),
  • przejmowanie za osobę uzależnioną obowiązków domowych, które ta zaniedbuje.

Im bardziej świat osoby współuzależnionej zaczyna drążyć wokół uzależnienia, tym mniej miejsca jest dla niej samej – dla jej uczuć, pragnień, potrzeb. Warto pamiętać, że gdy jedna osoba choruje, choruje cały system rodzinny. Nie tylko osoba uzależniona potrzebuje pomocy – najbliżsi również potrzebują wsparcia i fachowej pomocy.

Ceny:
Sesja konsultacyjna – 130 PLN / 60 min

Płatność: gotówka / karta

Terapię prowadzą

Marta Zwierzchowska

psycholog, psychoterapeuta, terapeuta par, terapeuta uzależnień
(terapia także w języku niemieckim)

Specjalizacja

Prowadzę psychoterapię indywidualną osób dorosłych oraz par. W terapii indywidualnej specjalizuję się w pracy z osobami pochodzącymi z rodzin dotkniętych uzależnieniem – tzw. Dorosłymi Dziećmi Alkoholików oraz osobami współuzależnionymi. Pracuję również z osobami uzależnionymi od substancji psychoaktywnych (narkotyki, alkohol), jak i dotkniętych uzależnieniami behawioralnymi (hazard, Internet itp.). Posiadam doświadczenie w pracy z osobami dotkniętymi przemocą domową, przeżywającymi trudności w relacjach, kryzysy życiowe czy żałobę.

Dodatkowo pomagam parom przejść przez trudne wydarzenia życiowe (np. uzależnienie jednego z partnerów), w sytuacji spadku satysfakcji z wzajemnych relacji czy trudności w komunikacji.

Prowadzę również terapię w języku niemieckim i angielskim.

więcej